In de windstilte die is ontstaan met de economische crisis, lijkt de overheid zich als sturende factor af te wenden en is de hoop gericht op bottom up initiatieven. Maar waar ligt de verantwoordelijkheid voor het publieke planologische of stedenbouwkundige belang? Wie zorgt dat de stad zich evenwichtig ontwikkelt? En waar ligt de grote uitdaging van de stad van de toekomst?
webpage
cheap cialis
viagra sans ordonnance
De overheid heeft geen keuze. Ze kan het niet meer alleen en ziet dat andere partijen er beter in slagen. De situatie waar we voor staan is meer: er gebeurt niets of anderen dan de overheid zijn de initiatiefnemers.
De grote uitdaging is gelegen in het attractief houden van de hele stad, voorkomen dat buurten verloederen. De overheid zou een rol moeten spelen in gebieden waar het gevaar voor verloedering dreigt, maar ook hier zal ontwikkeling veelal gepaard gaan met investeringen van andere partijen.
wie is we’?Het klinkt shmsciien vreemd, maar ik kan prima leven met de gedachte dat jij NIET naar Slayer wilt luisteren Dat interview met Lexus [sic] is best aardig, wat een intens triest figuur is dat. Wel pochen over je liefdadigheid, maar aan de andere kant de maatschappij net zo graag beschadigen in de vorm van criminele activiteiten. Als je zo tegen de maatschappij bent, waarom heb je dan wel een rijbewijs en een huurwoning ?Die moet het niet van z’n intellect hebben, duidelijk.
Juist door bovenstaand hebcsreven gedrag ben ik tegen de idee van directe democratie, zoals D66 dat zo graag zou zien, compleet met referenda e.d.: zodra puntje bij paaltje komt, haakt de burger die zogenaamd meer betrokken wil worden, af om de simpele reden dat het hem teveel gedoe’ is allemaal.
Een dergelijke clusnotatie, zoals genoemd door Ruud Ravenhorst, bestaat al enige jaren in de vorm van het instrument Informatiekundige Uitvoeringstoets’. Ik ben zelf werkzaam geweest bij EGEM (genoemd in het artikel) en heb toen deze toets ontwikkeld en toegepast. In expertmeetings worden de bij de uitvoering betrokken partijen ( o.a. betreffende ministerie, aantal gemeenten, uitvoeringsorganisaties, experts over dat onderwerp vanuit o.a. de wetenschap) bij elkaar gezet, waarbij onder leiding van een onafhankelijke moderator wordt gediscussieerd over de implementeeerbaarheid van de voorgenomen wet of het beleid . Deze gesprekken resulteren in adviezen om de realisatie van het beleid of het uitvoering geven te vergemakkelijken. De nadruk ligt op uitvoerbaarheid in de praktijk. Deze toets hebben we op diverse beleidsinitiatieven toegepast, zoals het Dienstenloket (EU Dienstenrichtlijn of Bolkestein-richtlijn). Uit de tijd dat ik actief op zoek was naar situaties om het instrument toe te passen, herinner ik me wel dat gebruik van een dergelijk instrument een omslag in denken bij de opdrachtgever vraagt. Immers het betrekken van het veld’ in een eerder stadium van een beleidsproces of wetgevingstraject kan tot een andere uitkomst leiden dan de uitkomst die op voorhand was bedacht . Niet iedereen durft een dergelijke toets aan. Na afronding van EGEM is deze toets door KING (Kwaliteitsinstituut Nederlandse Gemeenten) overgenomen. Een samenwerking met Cascadis zou interessant kunnen zijn, omdat bij deze vereniging de mensen aangesloten zijn die veel met dit soort rijksinitiatieven, en de implementatie daarvan in de praktijk, te maken hebben. Voor een verkenningsgesprek ben ik altijd bereikbaar!
Ach ja wat kun je anders veweachtrn van Jort Relders? Maar wel lef dat hij f3f3k in deze tijden nog durft te pleiten voor bonussen Dat doet me denken, hoeveel zou Jort hebben gecashed aan bonussen toen hij hoofdredacteur Kwoot was. Zou hij daarom ook bretels dragen?
Herkenbaar. Doet me denken aan het akeirtl in Binnenlands Bestuur digitaal van 13 juli j.l., waar staat dat het gebruik van online overheidsdiensten niet snel groeit! Als naar afzonderlijke overheidsdiensten wordt gekeken blijkt dat gemiddeld slechts 20 procent van de burgers hiervan gebruik maakt. Voorbeelden van desinteresse zijn sites als Overheid.nl en Rijksoverheid.nl. De meeste internetgebruikers zoeken overheidskwesties namelijk op via zoekmachines als Google. Alles overziend, roept dit bij mij de vraag op of de term ‘Business case’ wel in de vocabulaire staat van de overheid: wat kost het, wie heeft er behoefte aan en wat levert het ons op? Onderzoek vooraf wat burgers en bedrijven nu echt verwachten van overheidsdiensten en stem daar programma’s op af. En gebruik een club als Cascadis als filter en sparring partner wanneer een nieuw programma zich aandient!
Zo herkenbaar halaes Het wordt tijd dat al die lagere bestuursorganen, die steeds opnieuw geconfronteerd worden met nieuwe initiatieven vanuit de rijksoverheid die vervolgens meestal na een paar jaar een zachte dood sterven, vf3f3r invoering van iets’, worden geconsulteerd. Samen, zodat er een afgewogen standpunt kan komen. Misschien iets voor Cascadis inderdaad.Laten we hopen dat Den Haag’ meeleest!